3.0 Beginnen met het schrijven van TAB
Waarschijnlijk is de meest belangrijke vraag die je moet
beantwoorden voordat je begint met het opschrijven van een
stuk TAB, hoeveel informatie er precies in opgenomen moet
worden. De kunst is om de juiste hoeveelheid informatie in
een duidelijke, eenvoudig leesbare vorm neer te zetten.
Vragen die je jezelf kunt stellen zijn:
- Wordt het nummer voor het grootste gedeelte met akkoorden gespeeld?
- Zijn er een aantal riffs die door het gehele nummer gebruikt worden?
- Is er een duidelijke structuur aanwezig? (couplet, refrein, brug).
Door een beetje vooruit te plannen maak je een duidelijk gestructureerde
TAB, die niet alleen eenvoudiger te lezen is door anderen, maar die ook
eenvoudiger door jou te maken zal zijn.
Je moet ook kiezen met welk programma je de TAB gaat maken. Het enige dat
je nodig hebt is een simpele tekstverwerker, maar een muisgestuurd programma
maakt het een en ander vast simpeler. Het standaardprogramma "kladblok"
onder Windows is uitstekend geschikt om TAB te schrijven.
Je bespaart tijd door niet meteen te beginnen met typen, maar eerst
een lege regel te maken en die een keer of 8 à 10 te kopieren.
Hierna pas beginnen met het intypen van de fretnummers en dergelijke.
Natuurlijk kun je ook een lege TAB file ergens opslaan en die steeds
gebruiken als basis.
Wanneer je een uitgebreider programma zoals Microsoft Word gebruikt,
zorg dan dat je een niet proportioneel lettertype hanteert, zodat
alle karakters die je gebruikt van dezelfde breedte zijn. Wanneer de
"m" en de "i" verschillend van breedte zijn, dan zullen andere veel
moeite hebben met het bekijken van jouw TAB. Kies voordat je begint
dus voor een lettertype als "Courier".
Er bestaat een aantal programma's dat speciaal ontwikkeld is voor het
schrijven van TAB. Kijk op OLGA ([www.olga.net])
voor meer informatie hierover.
3.1 To TAB or not to TAB
Wanneer een nummer goed beschreven kan worden met alleen akkoorden,
dan is het een stuk simpeler te lezen (en te schrijven) wanneer je
alleen de akkoorden weergeeft en niet elk akkoord als TAB
uitschrijft.
Zorg dat je markeringen als "Intro", "Verse" (couplet) en
"Chorus" (refrein) gebruikt,
zodat de lezer weet om welk gedeelte van het nummer het gaat.
Een andere manier om dit te doen is aangeven op welk tijdstip
in het nummer je zit. Wanneer het couplet van het nummer begin
na één minuut en tien seconden, schrijf dan
1:10 in de kantlijn. Zie onderdeel 3.2.3.
Als voorbeeld, zie je hier Led Zeppelin's "Gallows Pole":
Intro : A7 G/A A7 Am7 Dadd4/A A7 G/A A7 Am7 Dadd4/A
Verse : A7 G/A A7 Am7 Dadd4/A A7 G/A A7 Am7 Dadd4/A
A7 G/A A7 Am7 Dadd4/A G D
A7 G/A A7 Am7 Dadd4/A A7 G/A A7 Am7 Dadd4/A
MAAR - wanneer je alleen de akkoorden opschrijft, dan wordt het nog
een stuk duidelijker wanneer je ook de akkoordvormen erbij zet (hoeveel
gitaristen weten immers uit hun blote hoofd hoe je een Dadd4/A speelt?).
Wat je dus moet doen is iets als het volgende toevoegen:
EADGBE EADGBE EADGBE EADGBE EADGBE EADGBE
x02020 x02010 x04035 320033 xx0232 x0000x
A7 Am7 Dadd4/A G D G/A
Wanneer je al deze akkoorden als TAB uitschrijft, dan duurt het een
stuk langer om het allemaal in te typen en wordt het voor anderen
een stuk moeilijker om te lezen en te begrijpen. Dus voor een
op akkoorden gebaseerd nummer is het veel beter om het op deze
manier op te schrijven.
3.2 Waar je je aan moet houden
Een van de belangrijkste afwegingen bij het schrijven van TAB is
zorgen dat hetgeen je schrijft helder en eenvoudig leesbaar is.
Hier zijn een aantal simpele richtlijnen waaraan je je moet
houden.
- Gebruik spatiëring!
Het is wonderlijk hoeveel verschil wat extra ruimte op
de goede plaatsen maakt. Zorg er met wat lege regels
voor dat individuele blokken TAB los van elkaar komen te
staan en het geheel zal er duidelijker van worden.
- Definieer de symbolen die je gebruikt
Het leven zou er een stuk eenvoudiger uitzien wanneer iedereen
dezelfde symbolen voor hammer-ons, bends en dergelijke zou gebruiken.
MAAR - wanneer je ervan overtuigd bent dat jouw specifieke manier
van het noteren van bends en slides beter is dan die van anderen,
dan is dat geen probleem. Zolang je er maar voor zorgt dat je
iedereen vertelt welk systeem je dan gebruikt. Het beste kun je
je TAB file beginnen met een uitleg van de symbolen die je
hanteert.
Hier is een lijstje met de meest gebruikte symbolen:
- h - hammer-on
- p - pull-off
- b - bend (een snaar buigen, zodat hij hoger gaat klinken)
- r - release bend (een gebogen snaar terugbrengen naar de beginpositie)
- / - slide omhoog
- \ - slide omlaag
- v - vibratie (soms ook geschreven als ~)
- t - tap met de rechterhand
- x - speel de "noot" zwaar gedempt
Voor het opschrijven van flageoletten bestaat er een hele
variatie aan symbolen. Zelfs in standaard muzieknotatie
bestaat er geen conventie voor het opschrijven van
natuurlijke en kunstmatige flageoletten. Maar in TAB zul
je meestal het gebruik van puntige haken ("kleiner dan" en
"groter dan" tegenkomen). Dus een natuurlijke flageolet
op de 12e positie schrijf je op als:
E----------------------------------------------------------------
B----------------------------------------------------------------
G----------------------------------------------------------------
D----------------------------------------------------------------
A----------------------------------------------------------------
E------<12>------------------------------------------------------
Normale haken ( en ) worden soms gebruikt
voor zachte noten of optionele noten, dus puntige haken zijn
de gebruikelijke keuze voor het opschrijven van flageoletten.
Er zijn twee soorten flageoletten: natuurlijke en kunstmatige.
Natuurlijke flageoletten vind je onder andere op de 5e, 7e
en 12e positie op de hals. Je speelt ze door je vinger licht
op de snaar te laten rusten, recht boven de fret die achter
de te spelen positie zit. Dan de snaar aanslaan en vlak
daarna je vinger van de snaar afhalen. Een kunstmatige
flageolet kun je spelen je door een snaar in te drukken
met je speelhand en een octaaf hoger met je plectrumhand
op de snaar te tikken (je drukt bijvoorbeeld de snaar in
op de 2e postitie en je tikt hem op de 14 positie boven
de fret). Ook kun je zorgen dat je de duim van je plectrumhand
op de snaar laat rusten boven de fret en dan de snaar aanslaat,
waarna je de duim van de snaar afhaalt (eigenlijk de techniek
die je bij natuurlijke flageoletten ook gebruikt). Dit is
geen volledige gitaarles, maar ik het hoop dat het idee zo
duidelijk genoeg is.
Omdat er geen standaarden zijn voor het maken van een
onderscheid tussen natuurlijke en kunstmatige flageoletten,
ontstaat er soms verwarring. Wanneer je TAB schrijft met
flageoletten, dan kun je het beste een opmerking toevoegen om
uit te leggen of het gaat om natuurlijke- of kunstmatige flageoletten.
De meest gebruikelijke manier om kunstmatige flageoletten uit te
schrijven is als volgt:
E----------------------------------------------------------------
B----------------------------------------------------------------
G----------------------------------------------------------------
D----------------------------------------------------------------
A----------------------------------------------------------------
E------<14>--<16>--<17>--<16>--<14>------------------------------
Dit zal meestal betekenen dat je de noten op de 2e, 4e en
5e positie indrukt met je speelhand en dat je de kunstmatige
flageoletten met je plectrumhand op respectievelijk de 14e,
16e en 17e positie speelt.
- Label onderdelen van de TAB
Je TAB wordt een stuk duidelijker wanneer je kunt zien waar
onderdelen als het couplet en het refrein zich bevinden in
je TAB. Zet daarom labels op goede plaatsen om de lezers
hier doorheen te leiden.
Veel nummers zullen over een duidelijke couplet- en refreinstructuur
beschikken. Je kunt dus volstaan met het eenmalig uitschrijven van
de riffs en de akkoorden en aangeven waar deze herhaald moeten
worden. Het kan ook voorkomen dat een nummer een paar belangrijke
riffs bevat. Schrijf deze ook maar één keer uit en
label ze "riff1" en "riff2". Je kunt dan later volstaan met
"Repeat riff1 four times", zonder het geheel uit te hoeven schrijven.
Zolang je zorgt dat het duidelijk is welk stukje TAB met welk
label overeenkomt, maak je het jezelf en anderen een stuk
gemakkelijker.
- Benoem de artiest en het album
Hoe logisch het ook klinkt... het is zeer nuttig voor anderen
om te weten waar het originele nummer gevonden kan worden.
Benoem daarom aan het begin van je TAB informatie over de
artiest die het nummer origineel heeft opgenomen, de naam
van het nummer en het album waarop het nummer gevonden kan worden.
- Algemeen commentaar
Ook is het nuttig om een paar regels commentaar op te nemen over
de stijl van het nummer of over belangrijke eigenschappen zoals
een alternatieve stemming, het gebruik van een capo, etc.
Een paar woorden als "use a staccato, funky kind
of strumming style for the chords, then change to a sustained
feel for the lead line" zullen mensen een heel eind op weg
helpen als het gaat om een idee te krijgen van de juiste
speelstijl.
Leg uit welk type gitaar gebruikt wordt (electrisch, acoustisch,
6-snarig, 12-snarig) en eventueel welke effecten gebruikt
worden. Bij effecten als bijvoorbeeld "delay" is het heel nuttig om ook
aan te geven wat de waarden voor delay-time en feedback moeten
zijn.
Opmerkingen over het gebruik van capo's en alternatieve stemmingen:
Wanneer je gebruik maakt van een capo, dan is het gebruikelijk
om de nummers van de posities relatief ten opzichte van
de positie van de capo op te geven. Dus wanneer je een D majeur
akkoorvorm pakt, met een capo op de tweede positie, dan wordt
de TAB:
E----2-----------------------------------------------------------
B----3-----------------------------------------------------------
G----2-----------------------------------------------------------
D----0-----------------------------------------------------------
A----------------------------------------------------------------
E----------------------------------------------------------------
De noten die op de drie hoogste snaren gespeeld worden
liggen 2 of 3 posities boven die van de capo. In werkelijkheid
speel je de noten op de 4e en 5e posities.
Wanneer je de namen van de akkoorden uitschrijft, dan is het meestal
het beste of de absolute toonhoogte van de noten in acht te nemen.
In het bovenstaande voorbeeld zullen gitaristen de akkoordvorm herkennen
als een D majeur akkoord, maar omdat er een capo op de 2e positie zit is
het echte akkoord een E majeur (twee halve tonen hoger dan de D). Je
moet daarom het akkoord als een E majeur akkoord noteren. Dit maakt het
eenvoudiger voor andere muzikanten (die geen gitaar spelen of die geen
capo hebben) om mee te kunnen spelen in de juiste toonsoort.
Hetzelfde verhaal gaat op voor TAB voor gitaren die lager gestemd
zijn dan normaal. Wanneer TAB geschreven wordt voor een gitaar
die gestemd is als Eb Ab Db Gb Bb Eb, dan kun je het volgende
akkoord tegenkomen.
Eb-----0--------------------------------------------------------
Bb-----0--------------------------------------------------------
Gb-----1--------------------------------------------------------
Db-----2--------------------------------------------------------
Ab-----2--------------------------------------------------------
Eb-----0--------------------------------------------------------
Hoewel dit eruit ziet als een E majeur akkoord, gaat het hier toch
om een Eb majeur vanwege de stemming. Om verwarring te voorkomen moet
je dit akkoord dus ook Eb majeur noemen.
- Ritme-informatie
Misschien wil je heel erg serieus te werk gaan en informatie
over het exacte ritme van een nummer opnemen in de TAB? Dat kan.
Je moet alleen wel wat meer typen. Voordeel is dat alle informatie
die nodig is om het nummer te spelen dan in de TAB zit.
Een mogelijke manier om dit probleem te benaderen is een regel
met streepjes, afgewisseld met nummers (die de maten aangeven),
boven de TAB-regel te schrijven.
1---2---3---4---1---2---3---4--- etc.
Hieronder kun je een regel met d (downstroke) en
u (upstroke) symbolen schrijven om aan te geven
wanneer en hoe de snaren aangeslagen moeten worden.
Hier een simpel voorbeeld waar twee 1/4 noten opgevold
worden door vier 1/8 noten:
1---2---3---4---1---2---3---4--- etc.
d---d---d-u-d-u-d---d---d-u-d-u-
Dit kun je nog uitbreiden met hoofd- en kleine letters
om aan te geven waar de accenten zich bevinden.
Wanneer je deze methode gebruikt, zorg er dan voor dat je
de twee regels met ritme-informatie duidelijk afzondert
van de 6 regels TAB.
Een andere manier om timing-informatie weer te geven is
het gebruik van letters of symbolen voor elk type noot.
Gebruik bijvoorbeeld een e (eighth) voor een 1/8 noot,
een s (sixteenth) voor 1/16 noot, etc. De letters die
je gebruikt kunnen verschillend zijn al naar gelang je gewend
bent aan het systeem van 1/4, 1/8 noten etc., of
aan het Engelse systeem van "crotchets" en "quavers". Maar de
methode is verder gelijk.
Hier een lijstje met vertalingen van typen noten:
- hele noot - whole note / semibreve
- 1/2 noot - half note / minim
- 1/4 noot - quarter note / crotchet
- 1/8 noot - 8th note / quaver
- 1/16 noot - 16th note / semiquaver
- 1/32 noot - 32nd note / demisemiquaver
- 1/64 noot - 64th note / hemidemisemiquaver
Schrijf simpelweg de letters boven de overeenkomstige noten
in de TAB (en zorg dat je definieert welke letters/symbolen je
gebruikt). Hier een voorbeeld van hoe dit eruit kan zien (de openingsriff
van het nummer "Ticket to Ride" van de Beatles):
q e e t t t q e e t t t
E--------0-----------0--------0-----------0----------------------
B-----------2-----0--------------2-----0-------------------------
G---2----------2----------2---------2----------------------------
D----------------------------------------------------------------
A----------------------------------------------------------------
E----------------------------------------------------------------
Ik heb hier q voor 1/4 noten (quarter), e voor
1/8 noten (eighth) en t voor 1/4 triolen (triplet) gebruikt.
Wanneer je TAB schrijft met ritme-informatie zoals hierboven, dan is
het essentieel dat je uitlegt welk systeem je gebruikt.
Ik heb zeer veel verschillende systemen gezien in verschillende
graden van eenvoud en leesbaarheid. Welke je ook kiest om te
gebruiken, je zult altijd al je symbolen uit moeten leggen om
te zorgen dat anderen weten waar je in hemelsnaam toch mee bezig
bent geweest.
Wanneer je wel hints wilt geven over het ritme van de TAB,
maar er niet te diep op in wilt gaan, dan is het
gebruik van maatscheidingstekens effectief. Plaats eenvoudig
een verticale lijn bestaande uit "|" tekens om het einde van
een maat aan te geven. Dus het voorbeeld met het volkslied
zou er dan als volgt uit gaan zien:
E-----|----------------|----------------|-------------------|----
B-----|----------0-1---|0-----0-1---0---|-------------------|----
G-----|0---0---2-----2-|----2-----------|2--0--2----0-------|----
D-0---|----------------|----------------|-------------------|----
A-----|----------------|----------------|-------------------|----
E-----|----------------|----------------|-------------------|----
3.3 Wat je moet zien te voorkomen
- Regelafbreking in TAB
Een van de meest voorkomende problemen bij het schrijven van TAB
het het afbreken van regels, omdat ze te lang zijn. Dit zorgt
ervoor dat je TAB vrijwel onleesbaar wordt. Dit kan echter eenvoudig
voorkomen worden.
Het probleem ontstaat wanneer je een regel TAB schrijft die
misschien 80 of 90 karakters lang is. Voor veel mensen is dit
te breed voor hun scherm, waardoor de regels afgebroken worden.
Het ziet er dan als volgt uit:
E---------------------------------------------0---------------------------------
--------------
B---------------------------------------2--4-----4--2---------------------------
--------------
G------------------------------1--2--4-----------------4--2--1------------------
--------------
D---------------------1--2--4-----------------------------------4--2--1---------
--------------
A------------0--2--4-----------------------------------------------------4--2--0
---------------
E---0--2--4---------------------------------------------------------------------
--4--2--0-----
Dit ziet er nu misschien behoorlijk vreemd uit. Maar geloof me: het zag
er perfect uit toen ik het in het kladblok intypte, omdat het in zijn
geheel op het scherm paste. Maar voor veel mensen is het dus te breed
en ontstaan er problemen bij het lezen van je TAB.
Het enige dat je hoeft te doen om dit te voorkomen is zorgen dat de
maximum breedje van je TAB 72 karakter is. In deze lessen heb ik me
daar overal aan gehouden, dus de maximum breedte is ongeveer dit:
<<<------------------------------------------------------------------>>>
Zorg ervoor dat jouw TABs niet breder zijn dan dit en er moeten geen
problemen meer zijn.
Wanneer je TAB tegenkomt die toch afgebroken wordt, dan heeft de auteur
misschien niet door dat dit gebeurt, omdat het er op zijn/haar scherm wel
goed uitziet. Het kan dan de moeite waard zijn om de auteur even op de
hoogte te stellen van dit probleem, zodat deze daar in de toekomst rekening
mee kan houden.
(Dit geldt natuurlijk ook voor mijzelf! Wanneer delen uit deze lessen te breed
zijn voor je scherm, laat me dit dan even weten!)
- In elkaar geperste TAB
Het is verbazingwekkend eenvoudig om een mooi stukje TAB
te ruïneren door er geen spatiëring in aan te brengen.
Het eindresultaat wordt daardoor een massieve berg opgepropte TAB,
uitleg, labels, etc.
Wanneer je klaar bent met het opschrijven van je TAB, kijk dan nog
eens terug om te zien of je her en der nog wat lege ruimte kunt
tussenvoegen om bijvoorbeeld het refrein van het couplet te scheiden.
Dit komt de leesbaarheid zeer ten goede.
Kijk ook eens of je niet teveel detail in je TAB hebt
aangebracht. Meestal zal dit niet het geval zijn, maar soms kom
je TAB tegen die door de overdaad aan informatie en detail
maar moeilijk te lezen valt.
- Onnodige herhalingen
Wanneer een regel TAB of een bepaalde riff een aantal keren wordt
herhaald, bespaar jezelf dan de moeite en schrijf het maar één
keer op als TAB en vertel de lezer dat het herhaald moet worden.
---------------------
Ik denk dat dit alles is dat je moet weten voor het kunnen schrijven
van TAB. Wanneer je denkt dat er belangrijke stukken missen of als
er vragen zijn over deze uitleg, laat het dan even weten.
|