F-gaten

F-gaten zijn klankgaten in de vorm van een "f". Dit type klankgaten is vooral bekend van strijkinstrumenten zoals de viool, maar ook bij gitaren (met name de archtop modellen) worden ze gebruikt.

Het doel van f-gaten bij strijkinstrumenten is het laten ontsnappen van het geluid uit de klankkast en het vrijer laten trillen van het bovenblad (let op hoe de kam van bijvoorbeeld een viool mooi halverwege de f-gaten zit), waardoor er een hoger volume en een breder frequentiegebied kan worden behaald. Met name bouwers van strijkinstrumenten die zich zijn gaan richten op het bouwen van gitaren, hebben de bekende technieken meegenomen naar de gitaar. Daarbij hebben ze dus ook de f-gaten meegenomen. Het gebruik van f-gaten bij een gitaar is echter minder effectief, doordat de snaren niet gestreken maar geplukt worden. Hierdoor wordt er niet genoeg energie aangevoerd om het bovenblad echt goed in trilling te brengen. Daarom is het belangrijkste aan f-gaten bij een gitaar dat ze het geluid uit de klankkast laten ontsnappen, zodat ze akoestisch ook hoorbaar zijn.

Een nadeel van f-gaten in elektrisch versterkte gitaren is dat het geluid er niet alleen door naar buiten kan, maar ook naar binnen. Hierdoor kan het versterkte geluid terug de gitaar in, om daar mogelijkerwijs de gitaar en de snaren te laten trillen. Dit verschijnsel noemen we feedback. Dit kan zeer ongewenst zijn. Er zijn dan ook gitaristen die hun f-gaten dichtmaken, om zo te zorgen dat de gitaar minder gevoelig is voor feedback.

Op gitaren die zonder f-gaten worden gemaakt zie je nog wel eens dat vanuit estetisch oogpunt f-gaten op de body worden geschilderd.