Humbucker

Een humbucker is een type element dat in 1955 is uitgevonden door Gibson medewerker Seth Lover. Het doel van de humbucker is het tegengaan van de storing die bij single coil elementen wordt veroorzaakt door het opvangen van elektromagnetische straling die van elektrische apparaten afkomt (lampen, computermonitoren, etc.). De term humbucker staat dan ook letterlijk voor "brom-onderdrukker".

De werking van de humbucker

Een humbucker bestaat uit twee naast elkaar liggende elementen. De spoelen zijn tegengesteld aan elkaar aangesloten. Dit zorgt ervoor dat storende signalen van buitenaf die direct worden opgepikt door de spoelen elkaar opheffen (de twee signalen in de elementspoelen zijn uit fase).

Het gewenste geluid van de gitaar wordt opgewekt door het bewegen van de metalen snaar in het magnetische veld van een element. Als de magnetische velden in beide elementen gelijk gericht zouden zijn, dan zou dit ook een uit fase signaal tot gevolg hebben. De magneten zijn echter tegengesteld aan elkaar gericht. Dit zorgt ervoor dat de stroom die in de spoelen wordt opgewekt juist in fase is.

De brom wordt dus onderdrukt en het gewenste signaal wordt versterkt. Doordat de twee elementen niet op precies dezelfde plaats onder de snaar zitten, worden er ook nog wat boventonen weggefilterd. Dit samen zorgt voor het vette en donkere karakter van een humbucker element (in tegenstelling tot het heldere en open geluid van een single coil element).