In de forums worden regelmatig vragen gesteld over het zelf relicen van gitaren. Hieronder vind je een verzameling tips die in de forums zijn gegeven en die zijn gevonden op andere websites. Gitaar.net biedt geen garanties op en aanvaardt geen aansprakelijkheid voor de resultaten die met deze tips behaald kunnen worden.
Algemene richtlijnen
Voor het meest authentieke resultaat: spelen, spelen, spelen, spelen!. De beste relic krijg je toch door echt natuurlijke veroudering en ongelukken, waarbij je precies weet waar je elke deuk en kras hebt opgelopen. Omdat degenen die vragen om tips voor relicen hier niet op willen wachten, ga ik snel door met de overige tips ;-)
Laat het doen door een bedrijf dat gespecialiseerd is in het relicen van gitaren. Een goede optie als je bang bent om je gitaar te verprutsen.
Boven alles moet je opletten dat je niet te ver gaat in het relicen van de gitaar. Het resultaat moet natuurlijk en karaktervol zijn. Het is daarom slim om steeds een stukje te doen en goed naar het tussenresultaat te kijken. Laat de gitaar desnoods na elke stap een paar dagen liggen alvorens verder te gaan. Veel doe-het-zelf relic gitaren komen onnatuurlijk over door het overtreden van deze regel.
Relic effecten op realistische plaatsen aanbrengen. Doe je dit niet, dan gaat de geloofwaardigheid van de relic-beurt verloren. Onderaan deze pagina vindt je wat voorbeelden van realistische effecten.
Technieken
Krassen en deuken Sla met een gesp of een bos sleutels op de body.
Krassen Wrijf een handje schroeven over de body heen.
Lakslijtage Het relicen van gitaren is te vergelijken met de rage uit de jaren '80 om nieuwe spijkerbroeken er oud uit te laten zien met rafels, slijtplekken en gaten. Sommige van de gereedschappen zijn nog steeds bruikbaar bij het relicen van gitaren. Denk hierbij aan (heel fijn!) schuurpapier en de staalborstel.
De achterkant van de hals verouderen De hals licht opschuren en er dan met een nat theezakje langs gaan of deze een tijdje met vieze handen bespelen. Pas op dat je niet te ver doorschuurt, want de lak beschermt de hals tegen vocht- en temperatuurverschillen. Haal je deze bescherming weg, dan kan je hals gaan vervormen.
Metalen onderdelen wat laten verweren en roesten Haal de onderdelen van de gitaar af en leg ze buiten of stop ze een tijdje onder de grond. Ook het bewerken van de hardware met een zuur (bijvoorbeeld zoutzuur) kan een goed resultaat geven. Ook hier geldt dat overdaad schaadt. Je moet uitkijken dat je niet eindigt met compleet verroeste hardware op je gitaar.
Bij verchroomde onderdelen de chroom op plekken waar je verwering wilt hebben een beetje wegschuren met een schuurpapiertje.
Kunststof onderdelen laten vergelen Dit kun je doen met middelen als koude thee (de onderdelen een tijd in een bak leggen met de thee), schoensmeer, sojasaus, sigarettenrook en UV-licht. Doe dit niet door je gitaar in de volle zon te leggen, omdat dat je gitaar dan kan beschadigen!
Sommigen houden de slagplaat ook even boven de vlam van het gasfornhuis. Natuurlijk wel uitkijken voor beschadigingen op deze manier.
Barstjes (crackle) aanbrengen in Nitrocelluloselak Fender gebruikt in de custom shop een spray die "Dust-off" heet. Deze bevat vloeibare stikstof. Andere sprays met vloeibare stikstof zijn ook goed. Mogelijke alternatieven zijn kauwgom-verwijderaar, aanstekergas en Contact Freeze (elektronica spray). De stikstof in de spray zorgt voor een afkoeling tot -50 graden Celcius. Door deze op nitrocelluloselak dicht op de body te spuiten (niet op andere lak, want daar werkt het niet), krijg de lak door de snelle overgang in temperatuur barstjes. Tik ook op de lak wanneer deze is bevroren om het barsten te bevorderen.
Soms is de lak op een gitaar zo goed, dat deze niet wil barsten onder invloed van de bevriezing.
Probeer dit effect niet te bereiken door de body van de gitaar afwisselend in de oven en de vriezer te stoppen. Daar kun je het hout van de body ernstig mee beschadigen!
Voorbeelden van realistische relic effecten
Stootplekken aan de randen (lak slijt sneller en breekt sneller af op scherpe hoeken).
Versleten lak op de plaats waar de arm op de body rust. Bij gitaren die veel bespeeld zijn kan door de inwerking van zweet de lak verweren.
Krassen door de gesp van een riem of de knoop van een broek aan de achterkant van de gitaar.
Slijtage van de toets op posities waar je meestal je akkoorden en solo's speelt.
Bredere slijtplekken op de toets op die plaatsen waar je vaak met vibrato speelt.
Krassen op plaatsen waar het plectrum de body kan raken.
Deuken aan de onderkant van de body door het losschieten van de strap.
Meer verkleuring voor het gedeelte van de slagplaat dat onder de snaren valt. Dat stuk wordt immers minder vaak gepoetst.
Volumeknoppen worden over het algemeen meer gebruikt dan toneknoppen. Als je de knoppen niet alleen vergeelt, maar ook fysiek laat slijten, geef de volumeknop dan dus iets meer slijtage. De fysieke slijtage houdt normaal gesproken in dat de knoppen iets worden afgerond aan de bovenkant.
Authentieke brandplekken van sigaretten op de gitaar. Steek een sigaret aan en stop deze bij de kop tussen de snaren (de plaats waar sommige gitaristen hun sigaret stoppen tijdens het spelen). Laat deze vervolgens helemaal opbranden.
Rob de Jong's relicing guide
Rob de Jong heeft in het forum een gedetailleerde beschrijving gegeven over het relicen van zijn eigen Les Paul Custom. Deze mocht niet ontbreken op deze pagina:
Hang de gitaar in een oude gitaarhoes aan het stuur van je fiets en zorg ervoor dat er een jack in je output zit en de output aansluiting naar beneden wijst. Laat vervolgens het handvat van de gitaarhoes doorbreken, zodat de gitaar met de jack op de klinkers stort. Hierdoor wordt niet alleen de jack in de output geramd, maar ontstaat er ook een prachtige afdruk van de ritssluiting van de gitaarhoes op de zijkant van de body en een scheur over het midden van de zijkant.
Hang de gitaar aan de hals op aan de muur. Gebruik daarvoor twee lange roestige schroeven. Binnen een paar weken is de zijkant van de kop dan kaal en rafelig.
Veel spelen. Daarvan wordt de zijkant van de hals kaal.
Zet de gitaar op een hoog podium in een standaard en sluit deze aan op je effectenpaneeltje. Ren vervolgens voor het optreden over het podium en blijf daarbij met je voet achter het gitaarsnoer hangen, zodanig dat de gitaar van het podium afvalt en op de betonnen vloer terecht komt. Hiedoor onstaan zeer authentieke schaafplekken op de kop en de onderzijde van de body.
Draag altijd spijkerbroeken met brede metalen gespen tijdens het spelen.
Laat jezelf tijdens het spelen regelmatig met bier overgieten en maak dat NOOIT schoon. De schimmels hebben een uniek effect op de lak.
Probeer dit unieke effect vervolgens toch schoon te maken. Het mengsel van schoonmaakmiddelen heeft weer een eigen unieke effect op de lak.
Leen de gitaar aan je broertje uit, die er vervolgens een fan mee van het lijf moet houden. Laat de bloedspetters goed inwerken, in het bijzonder op de toets en de inlays.
Het kan niet vaak genoeg gezegd worden: De camping is een unieke plaats om te relicen. De combinatie van zand, cola, aanmaakblokjes en kampvuren, petroleumlampjes en hoge luchtvochtigheid, anti-mug en anit-vries, zonnebrand en glijmiddel: perfecte, unieke, onvervangbare patronen op de lak en de elementen, knoppen naar de knoppen, aangekoekte goldplate, het kan gewoon niet op.
Voor hardnekkige gevallen kan de KLM ingezet worden. Stop daarvoor je gitaar in een zo stevig mogelijke gitaarkoffer (ik gebruk een volkunstof Gibson koffer, onverwoestbaar) en check deze in als kwetsbare bagage. Als je dat doet maken ze de koffer voor vertrek gelijk weer open open en sluiten hem niet goed af, waardoor de gitaar tijdens je vlucht in het laadruim tot -20 afkoelt en daarna in 5 minuten weer op +35 gebracht wordt. Daarna laten ze zeer bekwame Spaanse luchthavenmedewerkers de gitaar over de bagagebanden smijten, zodat alweer heel bijzondere effecten op stemknopjes, lak, kop en potmeters ontstaan. Afgebroken knopjes van 3-standenschakelaars dienen uiteraard slecht gelijmd (Bison Kit!) en niet vervangen te worden.